{"id":2434,"date":"2020-07-31T08:03:39","date_gmt":"2020-07-31T06:03:39","guid":{"rendered":"https:\/\/archeologia.t33.pl\/?page_id=2434"},"modified":"2026-10-02T12:05:00","modified_gmt":"2026-10-02T10:05:00","slug":"o-muzeum","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/archeologia.you2.pl\/en\/o-muzeum\/","title":{"rendered":"About the museum"},"content":{"rendered":"

Muzeum Archeologiczne w Gda\u0144sku<\/strong> (w skr\u00f3cie: MAG) dzia\u0142a jako samodzielna instytucja od 1 stycznia 1962 roku<\/strong>. Wcze\u015bniej, od 1953 r., funkcjonowa\u0142 dzia\u0142 archeologiczny w dawnym Muzeum Pomorskim w Gda\u0144sku (w 1958 r. dzia\u0142 ten zosta\u0142 przekszta\u0142cony w Oddzia\u0142 Archeologiczny).<\/p>\n\n

Pierwszym organizatorem i wieloletnim dyrektorem muzeum (do 1983 r.) by\u0142 Leon Jan \u0141uka. Nast\u0119pnie dyrektorami byli: Marian Kwapi\u0144ski (w latach 1983\u20131991) oraz Henryk Paner (1991\u20132014). Aktualnie funkcj\u0119 t\u0119 sprawuje Ewa Trawicka (od 2015 r.).<\/p>\n\n

W 2018 r. MAG uhonorowa\u0142o swojego pierwszego dyrektora, wydaj\u0105c ksi\u0105\u017ck\u0119: \u201eLeon Jan \u0141uka\u201d [w:] \u201eArchiwum Pami\u0119ci Archeologii Pomorza\u201d, z. 1, red. K. Godon, Muzeum Archeologiczne w Gda\u0144sku, Gda\u0144sk 2018, ss. 240, ISBN 978-83-85824-89-3.<\/p>\n\n

MAG g<\/strong>romadzi zbiory dokumentuj\u0105ce pradzieje p\u00f3\u0142nocnej Polski oraz kultur\u0119 materialn\u0105 mieszka\u0144c\u00f3w Gda\u0144ska i Pomorza Gda\u0144skiego, od wczesnego \u015bredniowiecza po czasy nowo\u017cytne.<\/strong> Ponadto w zbiorach muzeum znajduj\u0105 si\u0119 bursztyny i wyroby bursztynowe (od pradziejowych po wsp\u00f3\u0142czesne), a tak\u017ce eksponaty reprezentuj\u0105ce kultur\u0119 materialn\u0105 dawnych i obecnych mieszka\u0144c\u00f3w Sudanu (pracownicy MAG od wielu lat uczestnicz\u0105 w ekspedycjach archeologicznych w Afryce).<\/p>\n\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 zbior\u00f3w pochodzi z w\u0142asnych bada\u0144 archeologicznych, prowadzonych przez MAG od 1954 r.<\/strong> Najwi\u0119ksz\u0105 kolekcj\u0119 tworz\u0105 zabytki ze stanowisk dokumentuj\u0105cych to\u017csamo\u015b\u0107 kulturaln\u0105 regionu, np.: kultury rzucewskiej, pomorskiej, wielbarskiej i oksywskiej. Wiele cennych artefakt\u00f3w wydobyto w efekcie bada\u0144 wschodniopomorskich grod\u00f3w epoki plemiennej i najstarszych o\u015brodk\u00f3w miejskich, szczeg\u00f3lnie: Gda\u0144ska, Gniewu, Tczewa, Starogardu Gda\u0144skiego i Skarszew.<\/p>\n\n

Do najciekawszych znalezisk nale\u017c\u0105: zesp\u00f3\u0142 zabytk\u00f3w kultury rzucewskiej z epoki neolitu, kolekcja popielnic twarzowych z wczesnej epoki \u017celaza<\/strong> (symboliczne przedstawienie urny wyst\u0119puje w logo MAG), wyroby rzemios\u0142a artystycznego z okresu wp\u0142yw\u00f3w rzymskich i w\u0119dr\u00f3wek lud\u00f3w z rejonu Pruszcza Gda\u0144skiego, zbi\u00f3r wyrob\u00f3w bursztynowych datowanych od neolitu po p\u00f3\u017ane \u015bredniowiecze, zabytki z grodu gda\u0144skiego (X\u2013XIII wiek) i Gda\u0144ska (XIV\u2013XIX w.) oraz unikatowa kolekcja zabytk\u00f3w z Wyspy Spichrz\u00f3w.<\/p>\n\n

G\u0142\u00f3wna siedziba muzeum mie\u015bci si\u0119 w dawnym Domu Towarzystwa Przyrodniczego<\/strong> przy ul. Mariackiej 25\/26 w Gda\u0144sku, obejmuj\u0105c tak\u017ce Bram\u0119 Mariack\u0105 oraz s\u0105siednie kamienice przy ul. Dzianej i D\u0142ugim Pobrze\u017cu.<\/p>\n\n\n

\n